Geplaatst op Geef een reactie

Zwanger, wat wordt het?

Zwanger, wat wordt het? Zo had ik jullie graag willen verklappen dat ik zwanger was en of het en jongen of en meisje ging worden. Met onze 20 weken echo hadden wij het ons familie al wel verklapt, wat waren wij blij!

Eind vorig jaar deden wij op 9 december onze eerste zwangerschapstest. Deze was heeeel snel positief. Wij hadden gedacht dat het zwanger worden langer zou duren dus wij waren stiekem heel erg verrast. Vriendlief schoot in paniek (hoop verantwoordelijkheid natuurlijk) ik was al helemaal in de zevende hemel… dat botste ff tussen ons twee maar ach het moest even bezinken.

Gezegend dat we waren gingen we bellen (nadat mn zus zei dat ik dat nu echt moessst gaan doen) en informeren en al snel had en wij onze eerste echo gepland, 24 december om precies te zijn. Daar zagen wij voor het eerst ons druifje… wat spannend! Weet het nog zo goed. Daar lag de druif op de afgrond in mn baarmoeder. Een mooi kloppend hartje te zien. Poeh wat was ik zenuwachtig!! Een hele hoop informatie kregen wij mee en daar gingen we weer.

9 januari mochten we weer. Daar gingen we weer samen. Al mopperend op elkaar want manlief… iets met altied moar druk! Weer poepie zenuwachtig… maar daar lag ons druifje weer! Op de zij, in diepe slaap. Ze moest even flink met het echo apparaat bewegen op mijn buik om het wakker te schudden. Woppa daar gingen alle benen en armen alle kanten op! Toen wilde het niet meer stilzitten… wat mooi… 12 weken en 5,5 centimeter… Daar wordt je stil van… en alleen maar kijken naar dat prachtige wezentje in mn buik. Het zit er echt, niet te geloven toch, wat een wonder…

16 januari weer controle gehad, dit keer alleen het hartje mogen luisteren en weer een hele hoop informatie verwerken. Of we de NIPT test wilden doen. We hadden al vrij snel na de vorige afspraak besloten dit te gaan doen. Dus wij zijn aangemeld en mochten bloed gaan prikken.

14 februari hadden we weer controle, ik dacht, vast weer een echo en kunnen we vast al iets van het geslacht spieken. Diep en diep zenuwachtig dat ik weer was. Maar he, alleen hartje luisteren. Naja alleen. Prachtig om te horen !! En het was luid en duidelijk, sterk kloppend hart!!

27 februari stond de 20 weken echo gepland. Toen werd ik gebeld.. Of het verzet kon worden. Uuhhhhhhhh, ja maar nee? Zoiets? Later op de dag konden we wel terecht dus is het niet anders. Kan moeilijk een echo uitvoeren als de persoon in kwestie er niet is. Bloedzenuwachtig dat we allebei waren. Wat wordt het nu toch, maar voornamelijk is het helemaal gezond?? Na elke orgaantje, voetje, handje nagekeken te hebben was het helemaal gezond verklaard! JEUJ!! Poeh opluchting. Aan het begin van de echo, echt toen ze net het apparaat op mn buik zette vroeg ze al of wij wilden weten wat het werd… Jaaaaa, zei ik misschien iets te enthousiast. Het wordt een…

Een prachtig poppekind meisje!! Op een wolk liepen we hand in hand het ziekenhuis uit. Helemaal blij en gerust… Een meisje… dat hebben we nog wel 100x herhaald. Een rondje familie gebeld en vol trots verteld dat het een meisje werd!!

Heerlijk, dat getrappel in de buik… vond het telkens op een spartelende vis lijken. Daar kon ik het eigenlijk het beste mee vergelijken. Nu zul je denken… vond? Ja…. helaas wel.

Onze grootste nachtmerrie werd werkelijkheid. Al de hele zwangerschap had ik een raar onderbuikgevoel. Telkens zo zenuwachtig of het wel goed was en o zo bang dat het mis zou gaan. Super super moe dat ik ook was. Zo moe dat werken een hele opgave was.. Een zware opgave. Veel huilen want ik liep op mn tenen…

Na die 20 weken echo… alles was goed! Zet die zorgen uit je kop. Dat probeerde ik tenminste . Het ging weer wat beter. Waren wat minder gaan werken en ok. Het ging…

In de middag van 31 maart kreeg ik een zeurende menstruatie achtige pijn. Maandagochtend 1 april gebeld, plasje ingeleverd. Naja bandenpijn, dat hoorde erbij. Prima.. rustig aan doen en paracetamol slikken. Uitslag urine, niks, geen blaasontsteking. “Gewoon” gaan werken. Heel echt lekker werken was dat niet. Krampende buik en zeurende pijn op de achtergrond. Eindelijk thuis… paracetamol. En slapen. Ok het ging weer!

Tegen uur of 1 ‘s nachts werd het vervelend, die krampen… zat iets van regelmaat in dus weer gebeld. Verloskundige geweest. Geen ontsluiting, hartje klopt goed, no worries.

Toch last van “poepdrang” maar er kwam niks, dus nog naar huisartsenpost geweest en wat spul gekregen. Naja dat luchte op, doodmoe dat ik was toch soort van in slaap gevallen. Al zittend met ja, nog steeds wel krampen. Uiteraard paracetamol blijven slikken.

Rond half 7 weer plassen. Nog steeds krampen, doodmoe. En toen, ineens bloed………….. niet zo heel veel( in het begin, het hield niet op en werd steeds meer), maar nee das niet goed. Weer bellen, maandverbandje en weer bellen. Ze komt eraan.

Hierna ging het zo snel mis dat is gewoon zo bizar. Weer die ik moet poepen idee.. (verloskundige was er al) Dus met pijn en moeite toch weer naar dat toilet.. niet persen zei ze nog.. stond op en toen braken mn vliezen, een heuse plop… en water.. paniek… pijn.. paniek… pijn en nog meer paniek. Op de bank liggen, ambulance gebeld.. Die was er snel… ik had ineens volledige ontsluiting, de persweeen kwamen al, Ik moest ze ophouden. Dat was zwaar… Heel zwaar… lig je daar al schuddend in de ambulance… hop het ziekenhuis in. Voor mij een waas, een kamer met, volgens mijn vriend, wel 15 mensen… Nog 1 perswee en toen kon ik het niet meer tegenhouden. Ze stonden klaar en toe maar, daar floepte ze er voor mij gevoel… geheel machteloos… eruit…. neeee dit moest niet schreeuwde ik in mezelf. Want ons kleine meisje van 23 weken en 6 dagen had totaal geen kans….ze bewoog & leefde. Ze hebben haar gereanimeerd en probeerde haar te laten ademen. Maar dat gaat niet.. Dat gaat niet…

Onze dochter Robbin is 2 april om 08:35 geboren, ze woog 530 gram en was 29 cm lang. Helemaal compleet, alleen nog veels en veels te klein om ter wereld te mogen komen.

Geplaatst op Geef een reactie

Voorraad! :-)

Onze voorraad is stiekem toch best wel groot! We hebben echt heel wat kleurtjes op voorraad.

Vorige week heb ik bij mijn zusje 2 grote tassen vol Schachenmayr en ByClaire weggejoept, omdat er her en der (bij haar én bij mij) toch wat bolletjes los rondslingerden.

Nu staat (denk ik?) het grootste gedeelte bij mij thuis in plastic boxen opgeslagen, ook omdat ik straks met mijn verlof wel iets te doen moet hebben he 😉

Omdat de ByClaire garen veranderd is van naam, ByClaire nr 1 heet nu ByClaire Cotton en ByClaire nr 2 heet nu ByClaire Softmix, heeft Marjolein een aparte ‘restverkoop‘ aangemaakt. Hierin staan alle bij ons op voorraad zijnde “oude” ByClaire nr1. Zo kun je toch eventueel je project afmaken met de juiste kleurnrs!

Zelf ben ik een baby cardigan aan het breien met de ByClaire Softmix. Dit jasje heb ik al eens eerder gebreid, maar toen heb ik een foutje gemaakt bij de mouwtjes…veeel te kort. Er staat op Youtube een heel fijn filmpje, zij breidt je zogezegd door het jasje heen 🙂 Binnenkort het resultaat!
Verder heb ik nog heel wat projectjes in mijn hoofd, het is vooral baby, baby, baby en nog eens baby! Volgende week ben ik alweer 30 weken op weg…het aftellen kan beginnen! Spannend…….

Liefs Jolanda

Geplaatst op Geef een reactie

Omslagdoek!

Op Facebook plaatste ik al een kort bericht; ik heb namelijk een grote omslagdoek gebreid!

Van een collega kreeg ik, volgens mij vorig jaar al, een grote zak wol (Glamour-Lammy yarns). Ze wilde zelf gaan breien, maar na een paar pogingen thuis op de bank heeft ze het opgegeven. Maar..hier kon ik wel wat mee! Met een dikke rondbreinaald (ik denk nr. 8 of nr. 10?) ging ik aan de slag. Het is fluweel zacht draad, het glijdt werkelijk van je naald. Het aan elkaar maken vond ik wel lastig, want het draad gaat wel snel kapot. Hopelijk heb ik het goed gedaan! Hij is al een tijdje af, maar door de donkere dagen lukte het me niet om foto’s te maken.

Hoe heb ik deze gemaakt? Heel simpel, volg onderstaande stappen en je maakt er zo zelf één;
(je hebt wel de basistechnieken van het breien nodig, Youtube kan je hierbij goed helpen)

  • zet 5 steken op
  • brei 2 steken recht, 1 omslag [zet hier je stekenmarkeerder], brei 1 recht [zet hier je stekenmarkeerder], 1 omslag, brei 2 steken recht.
  • draai je werk op, dit is de achterkant. Aan de achterkant brei je iedere toer; 2 steken recht, alle steken averechts, laatste 2 steken recht.
  • in iedere volgende naald voor de voorkant brei je; 2 steken recht, 1 omslag, brei tot aan stekenmarkeerder, 1 omslag, [stekenmarkeerder over naar nieuwe naald] brei 1 recht [stekenmarkeerder naar nieuwe naald], 1 omslag, brei tot aan laatste 2 steken op naald, 1 omslag, brei 2 steken recht.
  • De stekenmarkeerder vóór en ná de steek in het midden voorkomt dat je steken moet tellen. Superhandig! Bij elke rechte en averechtse toer schuif je ze gewoon over naar je andere naald, zo blijven ze altijd in het midden. In plaats van een stekenmarkeerder kun je ook een stukje draad in een andere kleur gebruiken, werkt net zo makkelijk.
  • dit herhaal je tot de gewenste grootte en kant je steken af.

Ik hoop dat het duidelijk is, veel plezier! Is het niet duidelijk? Aarzel niet en vraag me gewoon om hulp!

ps. ben je benieuwd naar het prachtige okergele (officieel heet het mosterd geloof ik) plaid? Deze komt van de ‘Kussenfabriek‘, echt een plaatje!

Liefs Jolanda.

Geplaatst op Geef een reactie

Haak- en breiwerk spanner zelf maken!

Je haak- en breiwerk wordt altijd mooier als je het even opspant! Als ik in de zomer bezig ben met een grannydeken maak ik vaak gebruik van 4 oude breinaalden en het grasveld 🙂

In de winter is dat wat lastiger. Voor de grotere werken, zoals een deken of bijvoorbeeld de trappelzak waar ik nu mee bezig ben, gebruik ik meestal het matras van het logeerbed. Voor de frisheid, want ja het blijft toch een matras, span ik er wat vershoudfolie onder! Blijft het matras ook gelijk droog 😉

Maar voor de granny projecten in de winter heb ik zelf een spanner gemaakt! Ik zeg bijna bij alles ‘zelf maken!’ tot hilariteit (en irritatie) van m’n zusje. Zelf maken is ook gewoon veul leukerder. Het is heel simpel, je hebt nodig:

  • een snijplank van de Action voor €1,79 (in het roze!)
  • een pakje lange satéprikkers
  • een boormachine (en boortje nr 3)
  • en niet watervaste stift (gewoon een kleurstift dus)

That’s it!

Ik heb vakjes, met de niet watervaste stift, getekend van 1 bij 1 cm, maar uiteindelijk de gaatjes bij 2 bij 2 cm geboord.  De stift was je er zo weer af, pas wel op want het vlekt als een malle. De gaatjes heb ik toen ik klaar was heel iets geschuurd, ze waren aan de onderkant een beetje scherp.

Om de stevigheid van de prikkers te behouden heb ik er wel een stuk afgeknipt. Ze buigen namelijk naar binnen naarmate je er meer granny’s opspant. Je kunt dit dus oplossen door ze korter te maken óf dikkere stokjes te nemen. Let bij de dikkere stokjes dan wel op dat je grotere gaatjes moet boren!

Ohja de puntjes die je ziet heb ik nog gemaakt met een watervaste stift. Ik hou van een beetje zekerheid 😉

Wat ook wel cool is om er 1 te maken in een stuk hout..hmmmm ideetje voor de volgende keer?

Jolanda

Geplaatst op Geef een reactie

Schachenmayr Bravo baby smiles 185

Hooooooi!!

Heel eigenlijk .. moet ik eerst een nieuwsbrief eruit pleuren.. maarrrrrrrrrrrrr
Gezien we graag alles achterstevorenondersteboven doen…

We? nee vooral ik 😉

Het wolletje wat .. voornamelijk mijn zus Jolanda aan het testen was… is door de keuring gekomen en hij staat vanaf nu in de shop!
*Tromgeroffel..* het is de Schachenmayr Bravo baby smiles 185.

Heerlijk wolletje (lees garen), die je kan gebruiken en opnieuw uit kan halen en opnieuw kan gebruiken en dan zelfs nog mooi blijft! Het is een heerlijk wolletje die je voor veel dingen kunt gebruiken.
Zoals truien, sjalen, babydekens of kleertjes!
Geheel kind vriendelijk.

100% Acryl
Voor elk seizoen

Hoeveelheid: 50 g
Meters: 185 m
Breinaald: 3-3,5

Vanwaar de Johnny Bravo ? *Do the monkey* haha
Bravo… baby….
You get it 😉

Hopelijk gaat de nieuwe bravo in onze shop jullie erg bevallen!!

link!!
Klik hiero om naar de Bravo te gaan 😀

 

Liefs,

Marjolein

 

Geplaatst op Geef een reactie

Verhuizing website

Hello Hello,

Geen idee of er veel mensen zijn geweest die het gemerkt hebben, maar de website is verhuist van hosting.
Misschien heb je zoiets van Wattes??
Naja anywho.. wij vonden het heel belangrijk. Er waren telkens van die probleempjes… en nee het lag aan ons 😉 (not….)

De foutjes zijn nu als sneeuw voor de zon verdwenen en volgens mij werkt alles(de website) weer zoals het moet.

Bedankt voor de geduld van de paar dagen die wij er even uit hebben gelegen.

We gaan nu weer proberen te knallen na het stille zomer seizoen!

 

Liefs,
Marjolein

Geplaatst op Geef een reactie

We leven nog!

Ja ja, we leven nog. Kwa bloggen zijn we al niet zo sterk.

Het haken wilt voor mij ook geen meter lopen.  Alles wat ik in m’n handen heb komt niet af.

Daarnaast ook gewoon te druk met alle andere dingen in m’n leven. Er zijn ook zoveel leuke dingen te doen ?

Sinds kort vang ik ook 5 kittens op voor stichting kitty cat winterswijk. Hartstikke leuk! Tikkeltje druk met al die koters in huis.

Even linkje naar hun fb pagina : https://www.facebook.com/StichtingKittyCatWinterswijk/

En daarnaast heb ik nu 3 kuikentjes rondlopen. Pino de kip doet het heel goed als moeder. Hopelijk worden ze alle 3 groot en sterk. Geen wyandottes maar de cochin bobtail krielkip.

Ontzettend mooie kipjes!!

Van de winter word het vast weer beter met het haken.

We zullen zien! De website blijft gewoon draaien namelijk en de bestellingen gaan gewoon door. Vind dat ook zo leuk om te doen.

Tot de volgende keer.

Liefs, Marjolein

Geplaatst op Geef een reactie

Waarom nu….

Waarom? Waarom gaat het nou niet altijd zoals jij wilt dat het gaat?

Het haken wilt dan gewoon even echt niet.

img_20160205_173330.jpg

 

Boven pino en onder tilly

1 blog hiervoor plaatste ik wat over mijn lieve kipjes.
Tilly & Pino…
Helaas is Tilly overleden 🙁

Ze moest haar eerste ei leggen maar waarschijnlijk zat er iets niet goed in dat lichaampje. Het was na onderzoek uiteindelijk een wind ei. Die in principe makkelijk zou kunen worden gelegd… helaas mocht het niet zo zijn.

Ondanks dat het ‘maar’ een kipje is, heb ik toch lopen huilen als een kind.
Tilly was zo’n lief kipje. Zat altijd zo lekker met je te kletsen.

En dan….

Pino was alleen. Gezien het ook een kip betreft en een stel hersenen heeft ten grote van een pinda. Gaat het leven gewoon door…
Alleen blijven was geen optie.
Dus opzoek!
Contact gezocht met degene waar Jolanda de leg eitjes vandaan had gehaald. Waar dus Pino en Tilly vandaan kwamen.
Hij had nog wat kipjes zitten van ongeveer dezelfde leeftijd.

Er zaten een paar dames apart gehouden in een hokje waar we uit mochten kiezen. Jolanda wilde er ook 1 bij namelijk hihi.
Uiteindelijk gekozen en zijn wij beiden met een leuk kipje naar huis vertrokken. Thuis aangekomen en maar snel laten wennen en Pino ontmoeten.
Moest me voorbereiden op eventueel vechten en gedoe! Zei Jolanda…

Maar ze liep uit haar kartonnen doosje. Pino zag de nieuwe en ze schudden zowat een handje en gingen samen scharrelen…
Whaha dus!!!!

Inmiddels lopen ze al een tijdje rond en gaat het super goed samen.

‘De nieuwe’ is inmiddels omgedoopt naar ‘Mini’. Gezien ze toch wat kleiner is dan Pino.

En inmiddels heeft Pino wel een echt ei gelegd en gelukkig zonder moeite!

img_20160306_140906.jpg

En dat is me toch een opluchting!

Was al als een gek bezig om het oude konijnen hok op te knappen.
Maak ik ook nog wel een blogje van… alles op zijn tijd?

En ach alsof we nog niet genoeg hadden gehad.
Mijn kat die terug is, Pinkman.
Bleek ineens niet te kunnen plassen! !
Zat ik dus op een zaterdagavond ineens bij de dierenarts. Blaas gruis…
Pinkman heeft nu antibiotica gehad en pijnstillers. De dieren arts had namelijk een katheter aangelegd, mja…. this allemaal zo klein? Zal vast zeer gedaan hebben.
Hij kan nu weer plassen en alles gaat tot nu toe goed.

img_20160213_125049.jpg

Laten we hopen dat dit zo blijft een dat we nu genoeg ying hebben gehad en nu meer richting de yang gaan! Of andersom… dunno

Poeh, zo dat is weer van mij af gekletst.

Op naar betere tijden en genieten van wat we nu hebben:D

Liefs Marjolein

Geplaatst op Geef een reactie

Scheepjes, bravo soft, Ikea en Pinkman…

Hallo hallo,

We zijn ons meer aan het verdiepen in verschillende wolletjes. Wij willen niet zomaar wat verkopen dus gaan we het zeker testen.

Ons oog valt op de Scheepjes Stone washed en de bravo baby van Schachenmayr.

De stone washed is leuk voor knuffels en de bravo baby soft voor lieve baby dekentjes. Maargoed we zijn dus nog aan het oriënteren 😉

Wat willen jullie nog graag zien in de shop? Reageren kan onder dit blog bericht. Wij zijn heel benieuwd!

 

Zooooooooooo

En nu even iets totaal anders. De Zoessies zijn afgelopen zaterdag heerlijk naar de ikea geweest. Lekker rond huppelen en zitten en voelen en zoeken en prutsen en overleggen. Naja je kent het wel! Hoop klein pruttel gekocht. Zuignap hangers, kleerhangers, plak spiegel en de topper vd dag een lamp! !

Had echt een lamp nodig om bij te haken.

Super mooi ding. Heel blij mee! Zit nu helaas met hoofdpijn op de bank ? Haken en hoofdpijn gaan ook totaal niet samen,  bluh! !!

Oja en had nog een super mooie orchidee gescored. Staat ook te schitteren in de vensterbank.

Maaaarrrrrrrrr

Heb nog wat te vertellen. Ook heel spannend en bizar om mee te maken. Sinds november 2014 ben ik mijn kat Pink man kwijt.

 

En toen kwam ineens de volgende kat op fb voorbij

Screenshot_2016-02-09-19-43-16-1

En ik schrok me kaaaaaapot!!!!!

We zijn voordat we naar de ikea gingen ff wezen kijken. Maar jeetje wij gingen met de instelling van we zien meteen of het hem niet is…….

Hij is gecastreerd. Ongeveer zelfde leeftijd geschat. Ook het witte vlekje tussen zijn achterbenen komt overeen.

Maar na 1 jaar en 3 maand er zo uitzien?

Blijf twijfelen. Ook al lijkt hij enorm en ook het kijken met de grote ogen. Poeh vind het heel bizar! !!

Ga deze zaterdag weer kijken en zal de knoop door moeten hakken.

In het ergste geval zit ik met een lieve duplicaat van Pinkman in huis haha

To be continued….